گـــاهی مسیـــــر جاده به بن بـــست می رود                   گاهی تـــمام حـــادثه از دســـت می رود

گــــاهی همــــان کسی که دم از عقـــل میزند                  در راه هوشیـــاری خود مســـت مــی رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشسـت                  وقتی که قلب خون شده بشکست میرود

اول اگــــرچـه بـا  ســـخن  از  عشـــــق  آمــــده                  آخر خـــلاف آنچه که گــفته اسـت می رود

گـــاهی کســی نشسته که غوغـــا به پا کنـــد                  وقــتی غــــبار مــعرکه بنشســت می رود

ایــــنجا یکی بــــرای خــودش حکـــم می دهـــد                  آن دیگــــری همیشه به پیـوست می رود

وای از غـــــرور تــــــازه به دوران  رســـــیــــده ای                  وقــــتی میان طایفه ای پـست مـــی رود

هرچـــند مضحک است و پــــر از خــنده های تلخ                 بر ما هــــرآنچه لایقمـــان هست می رود

این لحظـــه ها که قــــیمت قد کمـــــــان مـــاست                تیریست بی نشانه که از شصت می رود

بیـــراهــه ها به مقصد خـــود ســــاده می رســند                اما مسیــــر جـــاده به بن بـست می رود

  افشین یداللهی